PAAS- RONDZENDBRIEF : MAART & APRIL 2017   

Lieve vrienden en vriendinnen, familie in Jezus Christus,
 
De tijd is weer aangebroken, dat we Paasfeest gevierd hebben. Voor ons is dat sinds 38 jaar een feest met een extra lading. Maar daar zullen we aan het eind van deze brief nog op terug komen
Eerst willen we stilstaan bij wat er de afgelopen maanden gebeurd is. Op 3 februari en 8 april zijn we naar Adri’s  broer Leo geweest, die al lange tijd  aan de ziekte Alzheimer lijdt. We zijn Claudiomar, onze schoonzoon, dankbaar dat hij hierbij ons tot hulp is. We proberen eens in de twee maanden naar Dordrecht te gaan We gaan altijd biddend op weg, dat de Heer ruimte wil geven om te zegenen. Dat Leo nog steeds leeft, is een groot wonder. Doktoren hebben al meerdere keren gezegd dat hij spoedig sterven zou. Maar na zo veel jaren leeft hij nog steeds, want de Heer wil met hem tot zijn doel komen. Hij herkent de mensen nauwelijks. Hij praat niet, maar geeft kreten, met soms een verstaanbaar woord ertussen. Toen we op 8 april bij hem waren, was hij eerst wat minder. Maar opeens kwam er een glimlach op zijn gezicht, toen hij naar Adri keek. Toen hij door een zuster op bed gelegd was, kreeg Adri de gelegenheid voor hem te bidden. Hij
legde hem de hand op zijn hoofd. Tijdens het gebed werd Leo veel rustiger, wat ook Akkie, zijn vrouw, opviel. Hoewel zij niet geloofde, komt ook haar hart meer en meer open voor de liefde en de kracht van Jezus.
Als wij bidden in geloof, openbaart onze Heiland Zijn Wonderbare Kracht.

Op 18 februari hielden we onze samenkomst in onze huisgemeente 
“’t RUSTPUNT”.  Tijdens de dienst sprak Adri naar aanleiding van Jezus’ gelijkenis van de talenten in Mattheüs 25 over:
                         “Wat doen we met onze talenten?”

De Heer spreekt er over dat we de talenten, die we ontvangen hebben, ook moeten gebruiken. Onze hemelse Vader wil vrucht zien. En als we Jezus volgen en bereid zijn, zijn werken te doen, dan zullen we vrucht dragen: liefst tot honderdvoudig toe.
De Heer geeft talenten, die bij ons passen. Hij geeft!!!  Daar mogen we niet te gering over denken. Er zijn mensen aan wie de Heer, maar ëën talent geeft: Daar kan veel vrucht uit voortkomen, wanneer je niet op jezelf, de ontvanger, ziet, maar op de Gever, onze Heer en Heiland.
Hoe dieper onze relatie met onze Heer, des te meer we door de Heilige Geest geleid worden om vrucht te dragen. Jezus zegt van Zichzelf: “Ik ben de ware Wijnstok”. “Jullie zijn de ranken.” Het is de taak van een rank vrucht te dragen voor Gods Koninkrijk. Elke rank die geen vrucht draagt, wordt gesnoeid, afgesneden: er is dan geen relatie met de Bron van Leven, Jezus, de Messias.
Op 21 februari hadden we onze gebedsdag met onze vrienden Johan en Martha. Het is fijn dingen met elkaar te delen en elke keer weer te bidden voor dingen die we op het hart krijgen. Dat kan heel divers en heel verrassend zijn. Dat gebeurt als de Heilige Geest, de Geest der gebeden, ons leidt.
Op 5 maart zijn we naar het GODcenter in Leiden geweest. Het is de gemeente van onze jongste dochter Silvana en haar man Peter. Silvana heeft haar pols gebroken door een val op het ijs. Er was een operatie nodig.  Dat valt niet mee met hun 4 kinderen. Er is voor haar gebeden. Het gaat nu al veel beter met haar.
Op 12 maart legde de Heer het op ons hart naar  de Oase Gemeente  in Hoofddorp te gaan. Het was goed Albert en Monic,-  maar ook de andere broeders en zusters van de gemeente, -  weer te zien. We hebben samen – met de Heer – veel meegemaakt, mede waardoor er een stevige band tussen ons is ontstaan. Monic gaf een getuigenis van  de krachtig van het gelovig gebed. Dat is krachtiger dan een tweesnijdend zwaard. Het ontmaskerd, het zet vrij, het openbaart Gods Wil. We hebben daarna  met elkaar en voor elkaar gebeden en we ervoeren weer duidelijk de liefde en de kracht van Jezus, onze Heer en Heiland.
Het schijnt onze roeping te zijn naar, die plaatsen, die gemeentes of kerken te gaan, die de Heer ons toont. Daarom is ook die relatie met onze Heer en Heiland zo belangrijk. Wat wij zien of horen kunnen wij in de “binnenkamer” bij de Heer brengen. De Heer wil in het einde der tijden Zijn Gemeente bouwen.

Toen de Levende Steen Gemeente in Zoetermeer gevestigd werd, kregen wij het ook van onze Heer op het hart daar eens heen te gaan, om een nieuwe verfrissing te ontvangen.  Ondertussen hebben we goede contacten de mensen. We waren daar o.a. op 3 februari en op 26 maart. Waar de Heer door Zijn Heilige Geest de ruimte krijgt, voelen wij ons thuis. Toen we op 26 maart in dezer gemeente waren, gaf Silas een getuigenis. Zijn vrouw Naomi was zwanger. Maar de doktoren merkten dat het een buitenbaarmoederlijke zwangerschap was. Er moest snel ingegrepen worden, voordat het voor moeder en kind fataal zou aflopen. Toen kreeg Silas het op zijn hart pastor Arthur voor gebed te bellen. Na dit gebed werd Naomi weer door de doktoren onderzocht. Wat bleek nu: de foetus zal niet langer in de eileider, maar waar het hoorde: in de baarmoeder. De doctoren stonden versteld.
  Op 18 maart hielden we weer  onze samenkomst in onze huisgemeente  “’t RUSTPUNT”.Het was een bijzonder feestelijke samenkomst, want Lies was precies op die dag 75 jaar geworden. Voor het eerst hadden wij tijdens onze fellowship een dubbel feest. We mochten Lies zegenen en bidden dat de Heer haar Gids en Leidsman ook voor het komende jaar zal zijn en dat Zijn Gaven aan haar in alle vrijheid gebruikt zullen worden.
Na de lofprijzing bracht Adri het Woord, dat de Heer hem gegeven had voor deze avond:
               Jezus   heeft   het  laatste  Woord !!!
   Dit  is een woord met een heel persoonlijke lading. Soms lijkt het in ons leven net anders te gaan, dan waar op we gerekend of gehoopt hadden. Ook voor kinderen van God loopt niet alles vlekkeloos. Er is strijd. Dat is o.a. de reden, waarom we altijd moeten volharden in  gebed. Jezus zegt: “In de wereld lijdt gij verdrukking; maar houdt goede moed: Ik heb de wereld overwonnen.” De Kracht van Jezus is een werkelijkheid, die ons door elke (moeilijke) situatie heen wil leiden. Daarbij speelt het geloof van een kind van God een doorslaggevende rol: “Uw geloof heeft u behouden.”
Dit is voor mij, Adri, meer dan mooie woorden. Het is de rode draad door mij leven, dat Jezus het laatste woord heeft.
Al heel jong verlangde ik te dienen, zoals Jezus gediend had. Ik wilde dominee worden. Maar het ging een andere kant op. Tenslotte kwam ik op de Kweekschool (= Pedagogische Academie) , waar ik leraar werd. Ik kreeg daar ook Godsdienst van ds. Ton die mij in de gelegenheid stelde om een diploma te behalen met preekbevoegdheid.
Achter de schermen werkte de Heer aan mijn leven. Maar op de mavo waar ik mocht werken gaf ik gewoon les: Nederlands, en ….Godsdienst. Maar wel mocht ik Kerst- en Paaswijdingen organiseren., want het bloed kruipt nu eenmaal waar het gaan wil..
Verder een normaal leven, totdat…..ik die embolie kreeg en als leraar werd afgeschreven. Maar toen kwam mijn God in Aktie. Na Zijn openbaring wie Hij werkelijk was, - in al Zijn Liefde, Zijn Almacht, Zijn Grootsheid –was ik klaar om werkelijk te gaan dienen, zoals Hij me als kind van 5 of 6 jaar al in mijn hart had gelegd. Er is veel strijd geweest, maar Jezus heeft het laatste Woord.
Laat u zich a.u.b. door dit getuigenis bemoedigen. Blijf als kind van de Levende God geloven, dat onze Heiland al onze touwtjes in Zijn handen heeft: Hem is gegeven alle macht in de hemel en op de aarde.
Ook wat de Gemeente van Jezus Christus betreft lijkt het wel eens moeilijk te gaan: wat een strijd soms, wat een verwarring, zo vele theorieën en theologieën. Maar als discipel van Jezus mag je weten:
      Jezus   heeft   het  laatste  Woord !!!
Als we letten op de tekenen uit deze tijd, zien we dat de tijd naar het einde loopt. We leven nu in de volheid der tijden, waar de bijbel over spreekt, maar die eindigt met Jezus Wederkomst:
                                                         DAN HEEFT Hij HET LAATSTE WOORD !
 Jezus zegt: “Niemand komt tot de Vader, dan door Mij.
Daarom is het belangrijk Hem te kennen en een relatie met Hem te onderhouden, om in te gaan tot de Bruiloft van het Lam.
We willen in deze Rondzend brief niet gaan preken, maar alleen met u delen, wat ons leven van dag tot dag beïnvloedt, in de hoop dat u daar ook in deze tijd door bemoedigd wordt.
Op 19 maart vierden we voor de tweede maal Lies 75ste verjaardag, nu met de familie en andere vrienden en bekenden.
We mochten nu in alle rust  genieten van onze familie. Het is een hele drukte, vooral met onze kleinkinderen. Ook Mirjam en Chris belde nog vanuit Servië op om hun moeder te feliciteren. En natuurlijk zocht de kleine Yvana opa op, om knus op zijn schoot te zitten.
Silvana kwam zonder cadeautje binnen. Ze fluisterde Lies in het oor: “Je krijgt van ons een diner voor je verjaardag” Wij waren benieuwd.
Een paar dagen later belde ze op: “Zouden jullie op 3 april kunnen?”
Dat was onze trouwdag. Toen waren we 48 jaar getrouwd.
“Of … willen jullie iets samen doen?”
We lieten haar merken dat het wat ons betreft goed was.
Daarop bestelde ze 6 diners, voor ons vieren, en hun twee oudste dochters, Zoey en Cejé. De reis zou haar Delft gaan, naar
“Athene’s  Olijf”
 
Maar eerst brak de zondag, 2 april,  aan, waarop wij naar  de Oase Gemeente  in Hoofddorp gingen. Het was een fijne dienst. Albert sprak over: “Dankt God te allen tijde.” Ook hij en Monic hebben alle reden om de Heer te prijzen, want Hij bewaart hen in de holte van Zijn hand.
Ook wij werden ontvingen gebed i.v.m. ons 48-jarig huwelijk. En Albert zei ons:
 “Ik wordt maar stil gezet tijdens het gebed bij OVERVLOEDIGE GENADE.
Daar werd ook ik, Adri, al geruime tijd door de Heer bij stil gezet. Hoe wonderlijk is het dat Silvana ons trakteert. Ik zei al de  Paastijd voor ons iets extra’s heeft.
 
Jezus is opgestaan uit de dood. Hij heeft op Pasen de dood overwonnen . Dat is ons grootste geschenk.
Maar 38 jaar geleden, op de dinsdag na het Paasfeest, kreeg ik, Adri midden in de nacht die embolie-aanval. Mijn ziel verliet mijn lichaam en ik kwam in Gods grenzeloze liefde terecht. Daarom weet ik: - Nu jaagt de dood geen angst meer aan, want alles, ALLES, is voldaan. Wie in geloof op Jezus ziet, die vreest voor dood en helle niet.
Dat is mijn geschenk.
Toen Lies mijn lichaam in de douchecel vond, begon ze te bidden tot onze God en Heiland in wie zij gelooft: Heer, laat hem terugkeren, zodat ook mijn dochter (=Silvana) haar vader zal leren kennen.”
 
De Heer verhoorde haar gebed.
Daarom was het zo bijzonder dat wij hier met elkaar – Silvana, Lies, Adri -  aan tafel konden zitten en de Heer danken voor het leven dat Hij ons gegeven heeft.
 
In de bijbel staat: - Vier uw feesten. En Paulus schrijft  in 1 Corrinthe 5: 7 en 8: “Ook ons Paaslam is geslacht: Christus. Laten wij daarom feestvieren, niet met oud zuurdeeg, noch met zuurdeeg van slechtheid en boosheid, maar met het ongezuurde brood van reinheid en waarheid.
 
Met deze laatste woorden in onze gedachten, wensen
 
                             Lies en Adri
 
Jullie een gezegend paastijd toe.