RONDZENDBRIEF   nr. 5 - 2015   Zendingsbrief   Servie.
 
Christelijke Huisgemeensvhap en Gebedshuis voor de volken,

" 't RUSTPUNT"

 
 Lieve vrienden en vriendinnen, familie in Jezus Christus,
 
In deze brief willen we jullie de hoofdzaken vertellen van
 een intensieve, maar ook gezegende zendingsreis naar Servië, die we van 24 augustus t/m 9 september 2015 hebben ondernomen.
Voor het eerst hebben we gebruik gemaakt van assistentie op de luchthavens. Per rolstoel werden we naar de “gate” gereden, zowel op Schiphol, als op het vliegveld van Belgrado. We merken nu eenmaal dat we niet meer tot de jongsten behoren.  Deze manier van reizen is ons zeer goed bevallen.
We hadden een heel druk programma en wonder boven wonder is alles goed gegaan, want de Heer leidde ons. We hebben veel gebeden, ook voor de auto, want die is al erg oud en in bij een temperatuur van 38 graden ging die ook gebreken vertonen. Maar ondanks dat heeft de auto zo gefunctioneerd, dat wij inderdaad het hele plan, dat Damir had voorbereid konden afwerken.
Zo zijn wij op de eerste dag naar een bejaardenhuis in Pancevo gegaan. Na wat aanbiddingsliederen gezongen te hebben, onder begeleiding van gitaar (Damir) en fluit (Adri) gaf Adri er zijn
getuigenis en bad hij daarna met de aanwezige mensen. We merkten dat vanaf het allereerste begin de Heer zijn zegen gaf en de mensen in hun hart raakte. Na deze dienst gingen we op huisbezoek bij Eddy en zijn vrouw Eva, die we al jaren kennen. Eva is  ernstig ziek. Wij hielden bij hen een huissamenkomst met aanbidding, het delen van het Woord en gebed. Als mensen, zoals Eva, niet meer naar de gemeente kunnen, zoeken we hen thuis op. De Heer kent geen grenzen of muren, maar overal waar er een verlangen is dat Jezus Christus zal zegenen, daar laat Hij Zijn Zegen komen.
’s Woensdags bezochten we de Sion- kerk in Padina, een baptisten-gemeente, waar Martin Cirka pastor is. Adri sprak hierover: “Wordt vernieuwd in uw denken door de Heilige Geest.”     
De volgende dag bezochten we de Church of God in Kazarevo, waar Dragan voorganger is. Adri sprak over:”De Heer is mijn sterkte” waarbij hij kon getuigen van de kracht die de Heer hem steeds weer verleende.  Na het Woord wilde iedereen gebed.
Vrijdag kwamen we voor het eerst in het gebouw waar Damir c.s. dit jaar samen-komsten houden. Het RCCG heeft deze ruimte, het “House of Peace” in het centrum van Pancevo gehuurd. Er waren meer mensen, dan vorig jaar.  Adri sprak over:  “Wel getrouw is de Heer.” Daarna was er gebed en vervolgens fellowship. Na met haar gebeden te hebben,
raakten we in gesprek met Anastasia, een Russische vrouw. Ze vertelde ons dat ze Mirjam en Chris kende. Zes jaar geleden heeft ze hen leren kennen op de Bijbelschool in Opovo, vlak bij Belgrado. Ze vertelde dat ze kort geleden een fototoestel van iemand uit die Bijbelschool gekregen had… Er bleken op die camera nog foto’s te staan. Toen ontdekte ze ook dat er een foto van Mirjam en Chris opstond. “Zodra ik die foto zag, legde de Heer mij op het hart om voor Chris te bidden,”zei ze. Dat was echt wonderbaar, want Chris had immers kort daarvoor embolie in zijn hoofd gekregen!
In het weekend zijn we naar de Church of God in Karanovac gegaan, waar Mijajlo Andrejic pastor is. Deze kerk is in het verleden door 20 gemeente-leden gebouwd.  Om vanaf Pancevo naar deze kerk te rijden is een autorit van tussen de 3 en 4 uur nodig. Maar het is alsof ons dat niet uitmaakt. Dit is een van de plaatsen die in ons hart een speciale plaats heeft gekregen, omdat we hier zo duidelijk Gods Geest in beweging zagen.
Op zaterdag  begon om 7 uur de avonddienst. Nadat we weer van het jongerenkoor genoten hadden, sprak Adri over “De Geest des Heren daalde neer.” Wanneer wij vurig de Heer verwachten, zal Hijzelf neer-dalen en ons vullen met Zijn Liefde en Zijn Kracht. Gemeente, u bent geroepen om Zijn Liefde en Zijn Kracht in Servië te tonen, zodat er vrucht komt voor Jezus’ Koninkrijk. Na dit Woord kwamen de hele gemeente naar voren voor gebed. Sommigen kregen persoonlijke woorden, anderen ontvingen woorden ter genezing. Ook nu was de Geest van de Heer neergedaald
om Zijn Gemeente te zegenen. De dienst duurde tot 23.00 uur.
Adri had dat week-end - en ook op andere dagen- een wankel evenwicht. Hij werd hierbij door veel mensen onder-steund. Des te meer wordt je er stil van, wanneer de Heer Zich zo in Zijn glorie en kracht openbaart.
’s Zondags begon de dienst om 10 uur. Nu legde de Heer Adri op het hart te spreken over De Heer vernieuwt ons denken door Zijn Geest.
Paulus zegt: “Wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken, opdat u mag onderkennen, wat de wil van God is, het goede, welgevallige en volkomene.” (Romeinen 12: 1,2) Weten wat Gods wil is, is van het grootste belang voor een gezonde gemeente en gemeente-groei. Na het Woord kwamen er weer veel mensen naar voren voor gebed. Daarna gebruikten we de lunch in de kerk. Pastor Mijajlo zei tegen Adri: - Dit heeft de gemeente nodig. Kan je een ander jaar twee keer komen, bv. in de lente en de herfst? Adri beloofde hiervoor te bidden.
Vervolgens reden we snel terug naar Pancevo, want ’s avonds was er een gebedsdienst in de RCCG. Hier sprak Adri: “Jezus is het Brood des Levens.” (Matth. 4) Na afloop liet Damir ons een gebrandverfd raam zien, waar deze tekst in gegraveerd was.
Na dit drukke, maar gezegende weekend volgde er op maandag onze RUSTDAG.
Dinsdag vervolgden we onze “geestelijke route”, terwijl het maar heet bleef.
We gingen naar de Church of God in Belgrado, waar Ernee pastor is. Zijn vrouw Rose is de dochter van pastor Mijajlo en Mira uit Karanovac.
Adri sprak hier over “Blijf Zijn Komst vurig verwachten.”. Ook over de profetie van de Noorse weduwe uit 1968 sprak hij. Deze profetie was tot nu toe niet in Servië niet bekend. Duidelijk spreekt de Noorse weduwe hierin over de eindtijd tot aan de Wederkomst van de Here Jezus. Niemand wilde haar toen geloven. Maar nadat evangelist Emanuel Minos het dertig jaar later in de openbaarheid bracht, kan er niet anders geconcludeerd worden, dat dit van God kwam. Wat ze in haar tijd niet kon weten, is gebeurd. Toen wij dagelijks die vluchtelingenstroom op de televisie zagen, moesten we er aan denken dat zij ook daarover geprofeteerd heeft. We hebben wat kopieën in het Engels meegenomen. Damir beloofde deze profetie in het Servisch te gaan vertalen.
De dienst werd ook nu besloten met vele zegeningen en een maaltijd voor de gemeente.


Woensdagavond mochten we naar de Pinkstergemeente in Pancevo gaan. Zeker tien jaar geleden waren we hier voor het laatst. De voorganger uit die tijd, Vlada, was met pensioen. Met hem en zijn vrouw klikte het niet bij Damir en ons. En hij maakte Damir toen duidelijk dat hij niet welkom was in zijn gemeente. Maar nu was er een andere, jongere voorganger gekomen, Sonny Boy. Nadat hij eerst naar de RCCG samenkomst was gekomen om Adri te horen spreken, nodigde hij hem uit het Woord in zijn gemeente te komen brengen.
Toen we er binnen kwamen herkenden we het interieur. Dat was
ongeveer hetzelfde gebleven. De lofprijzing was A Capella. Toen mocht Adri het Woord brengen. Hij werd nu vertaald door Joseph, die hem 10 jaar geleden ook vertaald had. Adri sprak: “Blijft de Here Jezus vurig verwachten. Wees op Zijn Komst voorbereid, want die is nabij.” Na dit Woord ging hij vanachter de kansel bidden, zoals de Heer hem leidde. Opeens liet de Heer hem weten: “Er is iemand met pijn in de rug. De Heer neemt nu door Zijn Geest deze pijn weg.”
Toen de dienst voorbij was kwam Jelena met haar vader naar voren. Ze zei: “Ik had heel veel pijn in mijn rug en toen u dit uitsprak, verdween de pijn direct.”    
Jelena is een bijzonder meisje voor ons. Dertien jaar geleden kregen we van iemand – Damir, die we toen nog niet kenden – via een e-mail het verzoek om voor een meisje te bidden, dat niet meer zelfstandig kon ademen. Haar longen waren voor ¾ uitgeschakeld en ze werd kunstmatig beademd. Toen wij gingen bidden, kregen we na 2 dagen een mail dat dit 3 jarig meisje weer zelfstandig ging adenhalen. Na een week werd ze – gezond – uit het ziekenhuis ontslagen. Toen werden we door Damir uitgenodigd en we zijn gegaan. Zo is onze zending naar Servië begonnen.
Nu is Jelena 16 jaar. Wij hoorden dat ze was afgedwaald. Ze was in verwachting. Een mens is gauw geneigd te (ver) oordelen. Maar wie ben ik, als de Heer haar tijdens dat gebed aanraakt. Ik, Adri, heb voor haar gebeden en het kindje dat ze verwacht, gezegend. Het heeft ons diep aangegrepen. God is zo genadig. We hebben in het RCCG op de slotavond nog uitvoerig met elkaar gepraat. Tenslotte heeft zij voor ons gebeden.
Op vrijdagavond was er weer een samenkomst in het House of Peace van de RCCG. Adri sprak weer over Wordt vernieuwd in ons denken door de Heilige Geest. Na de dienst kwamen we in gesprek met Piky, eenj Egyptische vrouw uit Cairo. Ze was gevlucht met haar kinderen van 5 en 7 jaar vanwege haar geloof en woonde nu in Belgrado. Haar man en haar baby zijn nog in Egypte. Natuurlijk hebben we voor haar en haar situatie gebeden
Daarna hebben we nog een huisbezoek afgelegd bij Cordana, waar we ook voor haar Maria en Ivana gebeden hebben. Op tafel stond er een groot bord met vijgen. Dat bracht ons bij het verhaal over Nathanael uit Johannes 1. God ziet wie je bent. Dat kan je niet verbergen door veel opsmuk. God breekt daar doorheen. Hij zoekt vrucht bij ons tot zijn eer. Als dat afwezig is, loopt het slecht af.
Ook merkte Lies dat koffie en vijgen elkaar niet verdragen.
 Op de laatste zondag van deze reis zijn we naar de Church of God in Bela Crkva geweest, waar de 85 jarige Milosav nog steeds pastor is, gesteund door zijn vrouw Boritsa.
 Na een gezegernde aanbiddingstijd sprak Adri in deze gemeente, waar we tot nu toe, ieder jaar komen, over    “Henoch, als  teken van de Opname van de Bruidsgemeente.”
Ook nu was er aan het einde van de dienst gelegenheid tot gebed. Hierbij ging Adri op een kruk zitten, want ook nu duurde dit een paar uur.
Na bij onze vrienden Milosav en Boritsa gedineerd te hebben, vertrokken we weer naar Pancevo.

Na onze laatste RUSTDAG OP MAANDAG volgde onze slotdag bij
                              Faith On in het House of Peace in Pancevo.

Het zaaltje was goed vol. Maar wij hadden het idee van een gewone dienst met aanbidding, het Woord en gebed. Zo gebeurde het ook. Adri sprak het Woord: “God bewaart hen, die Hem trouw zijn.”
Maar na de afsluiting met gebeden, zei Damir dat we nog even moesten gaan zitten. Toen liet hij een DVD zien, die hij in die tijd gemaakt had over onze bediening in Servië vanaf het begin.
De DVD begon met een fragment van een kerkdienst, maar … opeens vond daar de Opname van de Gemeente plaats..Dat was het centrale thema van onze bediening tijdens deze reis. Deze DVD hebben we van hem gekregen
Daarna was er fellowship en … afscheid nemen. Dat vonden velen – en wij ook – moeilijk.
Daarna hebben we op 9 september een goede terugreis naar Nederland gehad.
Maar er kwam nog een bijzondere afronding:Voordat wij weggingen hebben wij ons opgegeven voor het “Feest der Bazuinen”, dat in Woerden op 13 september zou plaats vinden in een kerk met zo’n 200 zitplaatsen. Het thema van dit feest was
         “Hij Komt !”
Tijdens dit feest werden precies dezelfde bijbelgedeelten gelezen, waarover wij ook tijdens onze zendingsreis gesproken hebben. De Heer Zelf  bevestigde het Woord dat wij in Zijn Naam mochten spreken.
Jezus komt spoedig !                                          Bent u er klaar voor ?