RONDZENDBRIEF NR. 3 - 2013

April en Mei 2013.


 
Christelijke Huisgemeente en Gebedshuis voor de volken,
                            
 
 
 “ ’t R U S T P U N T ”, 
 
Lieve vrienden en vriendinnen, familie in Jezus Christus,
 
We zijn weer terug van een korte deels ontspannen deels intensieve zendingsreis naar Servië. Maar voordat we jullie daar verder over vertellen, willen wij beginnen met wat zich daarvoor – in april -  afspeelde en wat ons nogal persoonlijk raakte.
Allereerst kregen we op 19 april het de trieste medeling dat de kleine Stephen Thomas is overleden. Hij is 15 maanden oud geworden. Wij hebben met zijn ouders zoveel voor hem gebeden. Even leek het erop, alsof het beter ging, maar het zette niet door. We denken, dat de Heer het beter vond om hem bij Hem thuis te halen, omdat de kleine jongen veel te lijden had. We moeten denken aan het lied: “Daarboven juicht een grote schaar van kinderen voor Gods troon.”  Daar is Stephen nu dus ook bij. Het lied gaat verder met “Verlost van zonde en gevaar, tot eer van Vaders Zoon.” .” Dat is een troost voor Stephens ouders en zijn zusje. Maar ook voor ons, want wij hebben de diepte  van Jezus’ woorden ervaren: “Weent met de wenenden.”
 
Maar we hebben ook de gunstbewijzen van de Heer ervaren. In de eerste plaats hadden wij op zaterdag 20 april samenkomst in
 “’t RUSTPUNT.” De Heer moest hiervoor kracht geven en dat heeft Hij gedaan. We mochten spreken en getuigen dat Hij onze eeuwige Vader is, zoals we dat kunnen lezen in Jesaja 9: 5.
Vervolgens kwam het feest van Adri’s 70ste verjaardag op 27 april aan de orde. Lies had een surprise-party georganiseerd. Er was reden om de Heer te danken voor zijn leven, dat 34 jaar geleden hier beëindigd had kunnen worden. We mogen er weer van getuigen, dat de Heer ons kracht heeft gegeven om feest te vieren.Zaterdags was het vooral feest met onze kinderen en kleinkinderen.
Terwijl we zo in ons huis bij elkaar waren, misten we wel Mirjam, Chris en Nadia die in Albanië waren i.v.m een D.T.S van Jeugd met een Opdracht, waarbij zij een leidinggevende rol hadden.

Terwijl we gezellig bij elkaar zaten, werd er gebeld: de eerste surprise stond voor de deur: een limousine die ons naar een familie diner zou brengen. De tweede surprise was dat tijdens die rit een d.v.d. in de limousine werd afgedraaid, waarop iedereen, ook Mirjam en Chris uit Albanië Adri feleciteerde. Zo waren toch alle kinderen min of meer aanwezig.  We werden naar een wokrestaurant gereden, waar deze verjaardag met een feestelijk diner werd afgesloten.

 Het feest werd ’s zondags in de Oase Gemeente in Hoofddorp voortgezet met een Dankdienst. Tijdens de preek vergeleek pastor Albert Adri met de profeet Micha uit de bijbel. Daarna werd er voor hem gebeden.
Ook vrienden waren uitgenodigd om tijdens of na de dienst langs te komen om hem te feliciteren. Deze bijzondere verjaardag zullen we niet gauw vergeten.
 
Op 6 mei vertrokken we voor onze reis naar Servië. Voordat wij vertrokken, is er op verschillende plaatsen met en voor ons gebeden. Een Woord dat de Heer aan onze vriend Johan Frijlink gegeven had, bleef steeds in onze gedachten:
“De Heer zal nieuwe dingen doen tijdens deze reis. Ja, let op het nieuwe.”
Zo vertrokken we, zonder een vast programma, zoals we dat tot nu toe gewend waren. Alleen ons verblijf bij Mirjam, Chris en Nadia in Bela Zemlja-Uzice  en onze dienst in The Church of God in het dorpje Karanovac stonden vast.
Omdat we snel en veilig op Schiphol aan wilden komen, hadden we ’s morgens vroeg de trein vanaf Leiden C.S. genomen.
Maar na ca. 10 minuten ontstond het eerste probleem. De trein reed niet verder dan Hoofddorp, omdat er rook in de Schiphol-tunnel was.
We moesten allemaal de trein uit. Hoe moesten we nu op het vliegveld komen? Iemand vertelde ons dat er een bus naar Schiphol vanaf dat station reed. We moesten een hoge, steile trap op. “Heer, help !”
Opeens kwam een vrouw ons haar hulp aanbieden. Ze droeg onze koffers de trap op, zette ze even later in de bus en hielp ons ook bij het uitstappen op Schiphol met onze bagage.
                                                                “Als ik roep, antwoordt U!” 
Verder verliep de vlucht voorspoedig, zodat we veilig en wel in
Belgrado aankwamen, waar Chris ons van het vliegveld ophaalde.
Na nog een autorit van bijna 4 uur kwamen we in Bela Zemlja aan, waar Mirjam al lekker avondeten had klaargemaakt.
 
De eerste volle dag in Servië was voor ons een relax-dag. ’s Morgens moest Adri een bezoek aan  de tandarts in Zlatibor brengen. Net als vorig jaar regende het hier. ’s Avonds konden we pastor Mijajlo uit Karanovac bereiken, zodat we de plannen voor het weekend konden bespreken. Zaterdagavond en zondagmorgen mochten we in de gemeente in Karanovac dienen, zondagavond in een gemeente in Krusevac.


Ondertussen was er ook team van een Discipel Training School (YWAM) uit Cheb in Tsjechië aangekomen voor hun “Out Reach” = praktijk-fase. Het was een “last minute” boeking.
“Nieuwe dingen kondigden zich aan.”
Chris nodigde hen uit, dat ze een voor een naar ons toe zouden komen voor gebed. Maar ze kenden ons niet en ze wilden eerst weten wie wij wel waren. Zo zat opeens de hele groep ( 6 studenten en 3 stafleden)
bij ons in de kamer. Er bleken zo’n 7 nationaliteiten aanwezig te zijn: Tsjechië, Servië, Zuid-Afrika, Brazilië, Australië, Duitsland, de V.S.-Californië. Wij kwamen dus uit Nederland. Verder hebben we ook Andrew uit de V.S.- Texas ontmoet, die met Mirjam en Chris in het Uzice-team samenwerkt. Voor hem mochten we ook – na onze reis naar Karanovac – bidden.   Ik vertelde hun, dat onze Huisgemeente als ondertitel draagt:
                         – Gebedshuis voor de naties.
Na ons getuigenis sloten we af met het bidden voor “onze” naties. Zo begon de Heilige Geest te bewegen. Die week is vrijwel iedereen van de groep voor gebed gekomen. Bij de nabespreking, waar Mirjam bij was – wij waren toen al in Karanovac – vertelden ze dat deze persoonlijke gebeden voor hen één van de hoogtepunten van hun verblijf in Uzice waren.
Prijs de Heer !!!


Ondertussen genoten we ook persoonlijk van de ontspannen tijd met Mirjam, Chris en Nadia. Het was echt een tijd van
ontspanning, om daarna weer vol kracht verder te kunnen gaan in de dienst voor de Heer. 
Op zaterdag, 11 mei, zijn Chris, Adri en Lies naar Karanovac gaan rijden. Mirjam en Nadia bleven thuis in Bela Zemlja.

Om 5 uur ’s middags kwamen wij er na een voorspoedige reis aan. Damir, Jasmina en Maria uit Pancevo waren er ook.  Na de lunch gingen we naar de kerk, waar de dienst om 19.uur begon.                                                                          Damir leidde de aanbidding, terwijl Jasmina meezong en ook Adri op zijn dwarsfluit mee floot en soms ook in het Servisch meezong.
Adri sprak daarna over “Jezus is mijn Wonderbare Raadsman”.


Na de preek volgde een tijd van gebed. Adri kreeg van de Heer op zijn hart om pastor Mijajlo te zegenen. Daarna liep hij langs de rijen en zegende allen die gebed wilden ontvangen. Er was een vrouw uit Sneek, die op familie-bezoek was in Macedonië. Voor de dienst hadden wij haar al ontmoet. Ook zij ontving gebed, wat tijdens de zondagsdienst zijn vervolg zou krijgen. Die zaterdagavond duurde de dienst tot 23.30 uur. Niemand verliet de kerk, totdat hij of zij de zegen van de Heer had ontvangen:
“Wie dorst heeft kome, en wie wil, neme het water des levens om niet”  Dit gebeurde er die zaterdagavond en zette zich voort tijdens de dienst op zondagmorgen. Alleen zo kan de Heer opwekking geven, zo kan Hij Zijn Gemeente bouwen.
De dienst op zondag, onze 7de dag in Servië – de dag des Heren- begon om 10 uur. Weer was er de ruimte, zodat de Heilige Geest Zijn Werk kon doen. Damir leidde weer de aanbidding, een jeugdleider zong met twee anderen aanbiddingsliederen, drie vrouwen gaven een geïnspireerde voordracht. Daarna sprak Adri over
“De Eeuwige Vader”. Mensen kunnen veranderen, maar God blijft Dezelfde in Zijn Liefde, in Zijn Trouw. Hierna sprak Chris over “Vergeving”. Het was wonderlijk hoe het Woord dat Adri bracht in harmonie was met het getuigenis dat Chris gaf. Vergeving is de sleutel die de Heer aan de mensen (in deze regio) gegeven heeft, opdat er een geestelijke doorbraak zal komen.
Daarna baden we voor de mensen. Een vrouw uit Bulgarije kreeg via Adri te verstaan, dat de Heer haar als profetes geroepen had en dat zij vrijmoedig zou spreken. Adri had dit nauwelijks gezegd of zij begon te profeteren over alle landen van de Balkan. Een meisje, dat alleen in tongen kon bidden, werd vrijgezet, zodat ze ook in verstaanbare taal ging bidden. Het vrouwtje uit Sneek gaf haar leven aan Jezus en werd op een wonderbaarlijke wijze bevrijd van duistere machten.
Het bidden ging als een ononderbroken stroom voort, waarbij zowel Adri, als Chris voor de mensen baden. Er was alleen maar één vertaler: Damir. Om 15.30 uur moesten we met de bediening stoppen, omdat we om 5 uur p.m. in een dienst in Krusevac verwacht werden.
“Was ons hart niet brandende, terwijl Hij, Jezus, tot ons sprak”, zeiden de Enmmaüsgangers tegen elkaar. Ook wij ervoeren dat  brandende hart, tijdens deze dienst, waarin Jezus’ Naam verheerlijkt werd. Wij zien met verlangen uit naar wat de Heer hier verder gaat ontvouwen.
Er volgende een korte lunch en een autotocht van  ca.30 minuten naar Krusevac.
We kwamen in een kleine gemeente. Er werd a capella gezongen, maar nu kon Adri de liederen enigszins met zijn fluit begeleiden.
Daarna sprak Adri over: “Hij is mijn sterke God.” Pastor Bobban vertaalde hem. In het Woord wees Adri op Gideon: God gaf hem de overwinning. Het hing niet van het aantal mensen af, maar van de Kracht Gods. Dit was een goed Woord voor deze gemeente, omdat men dacht: “Wat kunnen wij als kleine gemeente nu nog voor God betekenen?”
Ook Chris gaf in deze gemeente een kort getuigenis, over hoe de Geest van God werkt. Hierna was er weer alle gelegenheid om met de mensen te bidden. Vaak werd er gebeden om de bekering van mensen uit de familie.
Om 20.30 uur vertrokken we weer naar Karanovac, waar we door pastor Mijajlo getracteerd werden op heerlijke aardbeien, na zo’n drukke, maar ook vruchtbare dag.
’s Maandags namen we na het ontbijt afscheid van elkaar. We spraken af een ander jaar eind juni / begin juli te komen, want dan is de tijd voor de mensen gunstiger. Het is nu vooral oogsttijd. Zo vertrokken we met een rijke oogst aan aardbeien weer naar Uzice-Bela Zemlja, terwijl het weer begon te regenen.  Vroeg in de middag waren we weer terug bij Mirjam en Nadia.
Dinsdag, 15 mei, zijn we Beta en Srdjan gaan opzoeken. Zij hebben
op precies dezelfde dag een kindje gekregen. Nadia en Sergio zijn dus tot op de dag even oud.  Beta is nu 5 maanden in verwachting van hun tweede kindje. Het was fijn hen weer te zien. Adri heeft, voordat wij weer verder gingen, voor hen gebeden en ook voor het kindje dat gaat komen.
Op woensdag zijn we naar Petar gegaan Toen we een paar jaar geleden bij Mirjam en Chris waren, hebben we hem voor het eerst ontmoet. Hij was pas, als enige van het gezin, tot geloof gekomen. Onlangs heeft hij zijn aanstaande bruid, Linette, in Noord Ierland op de D.T.S. leren kennen.
We werden nu door Petar, moeder Milene en zijn zus Maya welkom geheten.  Ze hadden heerlijke bramenvlaai gebakjes voor bij de koffie gebakken. Daarna was iedereen er open voor om gebed te ontvangen.
Eerst baden we met Maya – 17 jaar – voordat ze naar school ging, daarna voor Milene, voordat ze ging werken, en tenslotte met Petar.
Tenslotte vertelde Petar dat hij op 4 juli met Linette gaat trouwen.
Donderdags vertrokken we weer naar Nederland. Na van Chris, Nadia en Mirjam op het vliegtuig van Belgrado afscheid te hebben genomen, ontdekten we dat onze vlucht naar Zürich geannuleerd was. Nu konden we pas een uur later vertrekken. Dat hield in, dat we te laat in Zürich zouden aankomen, om onze vlucht naar Amsterdam te kunnen halen. We baden: “Heer, laat de vlucht naar Amsterdam ook vertraagd worden” In Zürich kwamen wij 10 minuten te laat bij de gate aan. Het vliegtuig had al 10 minuten vertrokken moeten zijn. “Heer, denk ook aan onze bagage.”
Het vliegtuig had uiteindelijk een vertraging van 45 minuten.  Om 19.30 uur landden wij en ook onze bagage konden we mee nemen. Zo heeft de Heer ons beschermd en ons gezegend tot in de details.

 Bog vas blagoslovio!                                                  =                                                           De Heer zegene jullie.                         

 
 
Tot zo ver deze brief.Bog Vas blagoslovio! = De Heer zegene u.                          
In Zijn Dienst                                                    Adri en Lies Bos